Tosa Inu

Inne nazwy tej rasy psów: Tosa Inu, Tosa Ken, Tosa-Token, Japanese Fighting Dog, Japanese Mastiff, Japanese Tosa oraz Sumo Inu.

Długość życia	10 - 12 lat
Wielkość miotu	6 - 12 szczeniąt
Wzrost	Pies: 55 - 65 cm. Suka: 50 - 60 cm.
Waga	Pies: 54 - 90 kg. Suka: 40 - 63 kg.
Aktywność	W domu: niska do średniej, na zewnątrz: wysoka
Szybkość uczenia się	Wysoka
Posłuszeństwo	Wysokie
Stosunek do dzieci	Niezwykle tolerancyjny w zabawie z dziećmi. Ze względu na duże rozmiary, nie powinno się jednak zostawiać go samego z naszymi maluchami.
Stosunek do obcych	Nieufny. Może być agresywny
Stosunek do psów	Jest zazwyczaj agresywny wobec innych psów
Stosunek do innych zwierząt	Dobry wobec zwierząt, które zna od szczenięcia, ale może być groźny dla obcych

Wrażenie ogólne

Tosa Inu jest niezwykle silnym, potężnym i bardzo majestatycznym w wyglądzie, pochodzącym z Japonii mastifem. Bardzo atletycznie zbudowanym, ale nadspodziewanie zwinnym. Przez lata psy tej rasy były hodowane tylko i wyłącznie w jednym celu: aby uczestniczyć w tradycyjnych na wyspach japońskich walkach psów.

Ponieważ istniały trzy kategorie wagowe, w których występowały, istnieją duże różnice w wadze tego psa - może ważyć od około 37 do prawie 100 kg. Średnia waga psów w Europie i w USA kształtuje się pomiędzy 54 - 77 kg, natomiast w Japonii występują generalnie nieco mniejsze psy, o wadze 40 - 50 kg.

Szata

Krótka, gładka i twarda. Bardzo gęsta.

Maść

Najbardziej charakterystyczna jest jasnobrązowa, ale dopuszczalna także ruda i płowa. Często występują białe znaczenia na klatce piersiowej i łapach. Charakterystyczna jest także czarna maska.

Historia rasy

Tosa Inu często jest nazywany w Japonii "sumo inu". Jest istotnie prawdziwym zapaśnikiem sumo, tylko w świecie psów. Od lat uczestniczy w tradycyjnych w Japonii walkach psów, według reguł podobnych do zapasów sumo. Walki były często bezkrwawe. Chodziło o to, aby powalić przeciwnika na ziemię i przytrzymać go, uniemożliwiając podniesienie się. Jedynie zawody o najwyższe odznaczenia państwowe toczyły się na śmierć i życie. Inną zasadą japońskich psich zapasów była walka w całkowitej ciszy. Psy szczekające czy skomlące ze strachu były dyskwalifikowane. W drodze na ring często były ubierane w kolorowe, tradycyjne stroje, podobne do zawodników sumo. Warto zaznaczyć, że w przeciwieństwie do europejskich psów bojowych, które początkowo hodowano do walk ze zwierzętami, takimi jak byki, niedźwiedzie czy lwy, przeznaczeniem Tosa Inu była od początku walka przeciw innym psom.

Rasa powstała pomiędzy 1868 a 1912 r. przez skrzyżowanie japońskich ras, Kochi i Shikoku, z psami przywiezionymi przez Europejczyków. Do wyprowadzenia rasy użyto na pewno m.in. bulteriera, mastifa, doga niemieckiego, buldoga a także bernardyna i prawdopodobnie pointera. W rezultacie powstał potężny, zwinny i atletyczny w budowie pies w typie mastifa. W trakcie II wojny światowej rasa ta prawie całkowicie wyginęła. Ocalały pojedyncze psy. Tosa Inu jest stosunkowo rzadką rasą, nawet w swojej ojczyźnie, gdzie jest uważany za skarb narodowy. Obecnie jest głównie używany jako pies obronny i towarzyszący.

Tosa Inu znalazł się w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 kwietnia 2003 roku w sprawie wykazu ras psów uznawanych za agresywne i na posiadanie psa tej rasy potrzebne jest stosowne zezwolenie organu gminy.

Temperament

Tosa Inu, jak na "samuraja" przystało, jest nieustraszonym i bardzo odważnym psem. Bardzo przywiązanym do swojego pana i niezwykle czułym na ton jego głosu. Pies bardzo opiekuńczy, wierny, niezwykle cichy i opanowany. Jest to wynikiem specyficznych zasad psich walk, w których brały udział. Nawet walki na śmierć i życie odbywały się w całkowitej ciszy. Szczekające czy skamlące ze strachu Tosa Inu były dyskwalifikowane i eliminowane z dalszej hodowli.

Pies ten jest niezwykle czuły w stosunku do wszystkich członków swojej ludzkiej rodziny, ale nieufny w stosunku do obcych, co, w połączeniu z niezwykłymi umiejętnościami do walk, sprawia, że jest on wyśmienitym psem obronnym. Znane psu osoby są jednak zwykle radośnie witane. Zarówno psy, jak i suki są doskonałymi obrońcami. Sama wielkość psa i jego głębokie, donośne szczekanie są skutecznymi środkami odstraszającymi.

Pies ten jest niezwykle tolerancyjny w zabawie z dziećmi i nie ugryzie ich z bólu czy ze strachu. Ze względu na duże rozmiary, nie powinno się jednak zostawiać go samego z naszymi maluchami.

Tosa Inu jest zazwyczaj agresywny wobec innych psów, dlatego nie jest polecany do domu z innymi czworonogami, szczególnie tej samej płci, wielkości i temperamencie. Nie zawaha się zlikwidować każdego zwierzęcia, które uzna za zagrożenie dla swojej rodziny. Jako pies bojowy, posiada bardzo wysoką tolerancję na ból.

Problemy zdrowotne

Tosa Inu, podobnie jak większość dużych psów, może cierpieć na dysplazję stawów biodrowych i łokciowych. Zdarzają się także problemy z oczami, a wśród nich najczęstsze to podwinięcie powieki, mogące spowodować długotrwałe drażnienie rogówki, w wyniku czego może dojść do jej uszkodzenia. Stosunkowo częstym problemem jest skręt żołądka, spowodowany zjedzeniem jednocześnie zbyt dużej ilości pokarmu. Jest to druga, najczęściej występująca przyczyna śmierci psów, zaraz po nowotworach.

Pielęgnacja

Rasa ta jest łatwa w pielęgnacji. Wystarczy cotygodniowe szczotkowanie w celu pozbycia się martwych i luźnych włosów. W przeciwieństwie do innych mastifów, Tosa nie ślini się tak bardzo, choć oczywiście ślinienie występuje, szczególnie, gdy pies jest pobudzony, pije wodę lub jest zgrzany. Linienie psów tej rasy jest zwykle niewielkie.

Idealny dom

Ponieważ jest to pies stosunkowo mało aktywny wewnątrz, Tosa Inu może mieszkać w mieszkaniu, choć oczywiście dom z dokładnie zabezpieczoną działką jest zdecydowanie lepszym rozwiązaniem. Nie jest to rasa nadająca się do mieszkania w budzie czy kojcu. Tosa potrzebuje bliskiego kontaktu z człowiekiem.

Ćwiczenia

Tosa Inu mieszkający w domu z dobrze zabezpieczoną działką, po której mógłby swobodnie biegać, w zasadzie sam zapewni sobie odpowiednią dawkę ćwiczeń. Jest stosunkowo aktywny na zewnątrz i potrzebuje umiarkowanej ilości ćwiczeń, aby pozostawać w dobrej formie. Jednak, jak każdy pies, potrzebuje codziennie przynajmniej dwóch długich spacerów ze swoim opiekunem.

Wychowanie

Pies ten wymaga prowadzenia przez silnego i doświadczonego opiekuna, zdolnego do opanowania tego dużego i silnego "samuraja". Tosa Inu potrzebuje kontaktu i wiele zainteresowania ze strony swojego pana. Niezbędna jest także odpowiednio wczesna socjalizacja szczeniaka. Poznawanie nowych miejsc, ludzi, innych zwierząt pomoże nieco stępić wrodzoną nieufność i agresję. Tosa jest bardzo inteligentny i nie potrzebuje wielokrotnego powtarzania wciąż tych samych ćwiczeń, ale łagodnego, konsekwentnego podejścia. Szybko się uczy i jest posłuszny, ale nie jest to pies dla nowicjusza.

Rasy psów - Tosa Inu - komentarze

Zobacz też...