Sznaucer olbrzymi  Inne nazwy tej rasy psów: rosyjski sznaucer niedźwiedzi, sznaucer monachijski, brodacz monachijski, sznaucer piwny, Giant Schnauzer, Riesenschnauzer, Russian Bear Schnauzer, Münchener Dog.
Sznaucer olbrzymi powstał w Niemczech w XV wieku, prawdopodobnie w wyniku krzyżowania gładkowłosych psów poganiaczy bydła z szorstkowłosymi owczarkami, czarnymi dogami niemieckimi i Bouvier des Flandres. Nazywano je wówczas od miejsca powstania rasy, czyli psy monachijskie, gdyż wtedy nie miały nic wspólnego ze sznaucerami. Psy te już od XV w. były używane do zaganiania bydła, oraz jako typowe wiejskie psy do stróżowania i obrony. Od XIX w. trafiały do miast, gdzie pracowały jako psy rzeźnickie oraz często pilnowały wozów browarniczych, stąd znamy je również jako sznaucery piwne. Wtedy właśnie dostrzeżono podobieństwo tych psów ze średnimi sznaucerami i zaczęto na większą skalę krzyżować je ze sobą, tworząc sznaucera olbrzymiego, którego znamy obecnie.Obecnie sznaucery olbrzymie należą do uznanych ras psów służbowych. Służą w wojsku, policji, służbach granicznych i celnych, oraz oczywiście są używane jako psy stróżujące i obrończe, a także towarzyszące.
Sznaucery olbrzymie są bardzo energiczne i wymagają dużo ruchu, dlatego wskazany jest dom, z dobrze zabezpieczoną działką. Nie jest to pies dla każdego. Sznaucer olbrzymi wymaga prowadzenia przez osobę silną, pewną siebie i jednocześnie cierpliwą a także posiadającą naturalny autorytet. Pies ten jest bardzo inteligentny, szybko się uczy, ale też jest pewny siebie, niezależny i bywa czasem uparty, co sprawia, że nie jest łatwo go sobie podporządkować. Niezbędne jest uznanie przez psa przewodnictwa swojego pana i całej jego rodziny. |
Krótkie opisy ras psów 
