Rasy psów, pies, psy

Kierując się przy wyborze psa tylko wyglądem zewnętrznym, nie zastanawiając się nad historią danej rasy, jej charakterem i przydatnością, można doznać niemiłego rozczarowania. Dlatego też celem portalu rasy-psow.com jest zapoznanie licznych w kraju miłośników i posiadaczy psów z charakterystyką każdej rasy.
 
Nie pamiętasz hasła? Konto? Zarejestruj się!

Rasy psów

Ostatnie posty na forum


Projekt:
Katarzyna Marszewska K. Marszewska
ALL |0-9 |A |B |C |D |E |F |G |H |I |J |K |L |M |N |O |P |Q |R |S |T |U |V |W |X |Y |Z

Katalog ras psów A - Z Psy obronne i stróżujące Psy bojowe

Drukuj Poleć znajomemu

Dog niemiecki 

Wielki Duńczyk - pies bojowyInne nazwy tej rasy psów: dog ulmski; mastif niemiecki - German Mastiff; wielki Duńczyk - Great Dane; dog niemiecki - Deutsche Dogge.


Pochodzenie rasy i data powstaniaNiemcy, 2000 lat p.n.e
 PrzeznaczeniePierwotnie polowanie na grubego zwierza takiego jak dziki i niedźwiedzie, a także jako psy bojowe podczas wojny. Obecnie pies towarzyszący i także obrończy.
 Wielkość miotuśrednio 8 szczeniąt
 Długość życia6 - 8 lat
 Wzrost

Pies: 75 - 85 cm.

Suka: 70 - 80 cm.

 Waga

Pies: 50 - 90 kg.

Suka: 45 - 59 kg.

 WymaganiaWskazane doświadczenie w wychowywwaniu psa. Młody dog uczy się, co prawda bardzo chętnie, ale jego szkolenie może być nieco trudne. Z racji na jego olbrzymie rozmiary potrzeba go doskonale wychować i wpoić bezwzględne posłuszeństwo, aby nie stał się niebezpieczny. Dog niemiecki to potomek psów mysliwskich i potrzebuje dużo ruchu. Pielęgnacja prosta i zajmuje mało czasu.
 Stosunek do dzieciPrzyjacielski i skory do zabawy, ale to duży pies i może przewrócić dorosłego, a co dopiero dziecko!
 Stosunek do obcychPełen rezerwy i jakby nieśmiały, ale czujny. Zachowuje gotowość do ataku.
 Stosunek do psówPrzyjazny wobec psów okazujących uległość, agresywny wobec psów dominujących.
 Stosunek do innych zwierzątPrzyjazny nawet do małych zwierząt, o ile poznał je w wieku szczenięcym.

Wrażenie ogólne

Dog niemiecki łączy w sobie silną budowę ciała, powagę i elegancję. Jest to największy pies świata. Posiada szczególnie pełną wyrazu, długą i pięknie rzeźbiona głowę. Nigdy nie sprawia wrażenia zdenerwowanego i wyglądem przypomina posąg. Dog niemiecki jest wyraźnie żywszy, niż inne psy bojowe. Swą dużą sprawność i grację pies ten odziedziczył po chartach, z którymi jest spokrewniony.

Szata

Włos bardzo krótki, gęsty, gładko i równo przylegający do ciała.

Maść

Łaciate, czarne, pręgowane, niebieskie i żółte.

Historia rasy

Dog niemiecki powstał oczywiście w Niemczech, gdzie jest uznawany za swoistego rodzaju skarb narodowy. Nie jest natomiast do końca wiadomo, kiedy możemy datować jego początki. Część kynologów uważa doga niemieckiego za bezpośredniego potomka starożytnego Alaunta, ale prawdopodobnie przodkami obecnego doga były: niemiecki "Bullenbeisser" (Bulldog), jak i zarówno "Hatz-and Saurüden" (psy tropiące i polujące na dzika, które przypominały krzyżówkę muskularnego mastifa angielskiego z Greyhoundem) oraz pierwotny wilczarz irlandzki.

Dogi niemieckie były używane już przez plemiona germańskie do polowań na dziki i niedźwiedzie, a także jako psy bojowe podczas wojny. W późniejszym czasie trzymanie tych wielkich molosów było przywilejem książęcym. Zachowała się relacja z polowania księcia Brunszwiku, biorącego 600 dogów do pojedynczego polowania! Dzięki powszechnemu zwyczajowi wymieniania narodowych psów jako prezenty między królewskimi rodzinami Europy, dog niemiecki znalazł się na dworze duńskim, gdzie stał się popularny, choć oczywiście nie tak bardzo jak Broholmer. Pod koniec XVII w. królowie Danii podarowali dworowi angielskiemu swojego ojczystego Broholmera, oraz doga niemieckiego, którego od tej pory zaczęto nazywać na wyspach "Wielkim Duńczykiem" (Great Dane).

Wraz ze spadkiem liczebności m.in. dzików na terenie dzisiejszych Niemiec ograniczano hodowle doga. Znalazł wtedy uznanie jako pies towarzyszący wśród wyższych warstw społecznych i w XIX w. wprowadził się do domów zamożnych mieszczan. Pierwsza wystawa tych psów miała miejsce w 1863 r. Psy występowały wówczas pod dwoma nazwami: dog ulmski lub duński. Wielkim miłośnikiem tej rasy był kanclerz niemiecki Otto von Bismarck, który w 1876 r. oficjalnie uczynił doga "psem Rzeszy", nadając mu obecną nazwę - dog niemiecki.

Obecnie dog niemiecki jest bardzo popularnym na całym świecie psem towarzyszącym i obrończym.

Temperament

Dog niemiecki jest łagodnym olbrzymem o delikatnej osobowości i "miękkim sercu". Wykazuje pewną tendencję do dominacji a także potrafi być nieco uparty, ale to spokojny, rozważny i bardzo wrażliwy pies.

Ten słodki i łagodnie usposobiony olbrzym jest wspaniałym psem rodzinnym. Usłużnym, miłym i przywiązanym do swoich właścicieli. Jego przyjacielski stosunek do dzieci jest powszechnie znany, ale ze względu na swoje rozmiary, dog nie powinien przebywać z bardzo małymi dziećmi bez odpowiedniego nadzoru. "Wielki Duńczyk" nie do końca zdaje sobie sprawę ze swojej wielkości i mógłby nie intencjonalnie przewrócić dziecko.

Dog niemiecki jest odważnym, pełnym temperamentu psem, którego sama wielkość predysponuje do bycia świetnym psem stróżującym i obrończym. Jest czujny, nieustraszony, pewny siebie i ma naturalnie poczucie własnego terenu. W stosunku do obcych jest pełen rezerwy i jakby nieśmiały, ale dog wykazuje gotowość do obrony w przypadku zagrożenia. Osoby znane psu są za to bardzo wylewnie witane.

Dog niemiecki niezbyt chętnie toleruje inne, dominujące psy i może być w stosunku do nich agresywny. Zachowuje się za to spokojnie wobec innych, dobrze zachowujących się czworonogów. Sprawia wrażenie szczególnie zakłopotanego na widok małych piesków. Dog niemiecki akceptuje inne zwierzęta, o ile zna je od małego.

Problemy zdrowotne

Dog niemiecki niestety nie należy do psów długowiecznych. Można mówić o prawdziwym szczęściu, jeżeli dożyje 10 lat. Będąc dużą rasą psów w większym stopniu jest on również narażony na różne dolegliwości.

Często występuje dysplazja stawów biodrowego i łokciowego. Zdarzają się genetyczne wady serca, rak kości i nowotwory złośliwe. Dużym problemem są wszelkiego rodzaju alergie skórne.

Szczególnie niebezpieczny w przypadku tej rasy psów jest skręt żołądka, ciężka choroba psów dużych i wielkich ras. Jest to druga przyczyna śmierci psów, zaraz po nowotworach. Przebieg choroby polega na tym, że w żołądku gromadzą się duże ilości gazu, co powoduje silne rozciągnięcie żołądka i powoduje silny ból. Wypełniony gazami i często fermentującym pożywieniem żołądek ma tendencję do obracania się wokół własnej osi, co powoduje zamknięcie wypustu i w konsekwencji prowadzi to do tego, że gazy nie mają ujścia ani do jelita ani do przełyku. Żołądek napierając na otaczające go organy utrudnia oddychanie i doprowadza do pojawienia się lokalnych zaburzeń krążenia krwi. Następnym stadium jest pogłębiająca się niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby, pojawienie się we krwi toksyn oraz przenikanie do krwi bakterii z przewodu pokarmowego, co prowadzi do rozwoju pełnoobjawowej sepsy. Brak rozpoczęcia odpowiedniego leczenia prowadzi do zgonu w ciężkim bólu.

Aby zmniejszyć ryzyko powstania skrętu żołądka pamiętajmy, aby rozłożyć dzienną dawkę pokarmu na kilka mniejszych posiłków; nie stawiać miski na podwyższeniu; zapewnić psu spożywania posiłków bez stresów i pośpiechu oraz odpoczynku po posiłku minimum 45-60 minut. Dodatkowo możemy stosować diety w puszkach, bądź pomieszanych z pokarmem suchym a także wykonać gastropeksję w okresie szczenięcym

Pielęgnacja

Ta rasa psów jest szczególnie łatwa w pielęgnacji. W zupełności wystarczy raz w tygodniu wyszczotkować sierść celu pozbycia się martwych włosów. Sierść linieje w średnim stopniu.

Idealny dom

Dog niemiecki zdumiewająco wręcz może się przystosować do mniejszych przestrzeni, np. mieszkania w apartamencie czy bloku, ale nie jest to jednak najlepszy pomysł. Dom z przynajmniej średniej wielkości działką jest wręcz niezbędny dla tego olbrzymiego psa.

Pies ten potrzebuje dużo miejsca i niesamowitej ilości karmy. Należy bezwzględnie pamiętać, że ze względu na szybkość wzrostu odchów szczeniaka potrafi być kłopotliwy i przede wszystkim bardzo kosztowny. Dog potrzebuje kontaktu z rodziną Nie jest to, więc najlepszy wybór dla tych, którzy mają niewiele czasu dla swojego psa.

Aktywność

Należy pamiętać, że dog niemiecki jest potomkiem psów myśliwskich i dlatego potrzebuje dużo ruchu, aby czuć się dobrze i być zdrowym. Pies ten jest zwykle spokojny i opanowany wewnątrz, ale potrafi być bardzo aktywny na dworze. Należy jednak ograniczać ilość ćwiczeń w przypadku młodego psa, poniżej jednego roku i pozwolić mu poruszać się w wybranym przez niego tempie, gdyż szybko rosnące kości i stawy są wtedy szczególnie narażone na uszkodzenia. Dorosły pies jest za to doskonałym wręcz towarzyszem do joggingu. Dog preferuje długi i jednostajny wysiłek od krótkich, intensywnych ćwiczeń.

Krótka sierść doga nie daje psu dobrej ochrony i należy unikać długiego przebywania na mrozie czy w mokrą pogodę.

Wychowanie

Dog niemiecki jest wymagającym psem, który niekoniecznie powinien znajdować się w rękach początkujących właścicieli. Młody dog uczy się, co prawda bardzo chętnie, ale jego szkolenie może być nieco trudne. Z racji na jego olbrzymie rozmiary potrzeba go doskonale wychować i wpoić bezwzględne posłuszeństwo, aby nie stał się niebezpieczny. Ten pełen gracji i elegancji pies nie jest, co prawda, specjalnie dominujący w stosunku do swojej rodziny, ale w pełni podporządkowuje się tylko jednej osobie, którą sam uzna za swojego przewodnika. Niezbędne jest wczesne, konsekwentne i wyrozumiałe wychowanie, najlepiej przez osobę o naturalnym autorytecie, gdyż nie jest proste opanowanie tego olbrzyma siłą.

Niezbędna jest oczywiście odpowiednia wczesna socjalizacja, czyli poznawanie nowych miejsc, osób i zwierząt.
 
 
 
 
Zobacz też...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »