Szpic fiński

Szpic fiński jest mniej, niż średniej wielkości i niemal kwadratowej budowy ciała. Już na pierwszy rzut oka jest to pies niezwykle hałaśliwy.

Szpic fiński porusza się lekko i z gracją. Z łatwością przechodzi od kłusa do galopu, będącego najbardziej naturalną formą ruchu. Kończyny poruszają się równolegle. W pogoni za zwierzyną, rozpędza gwałtownie się do szybkiego galopu.

Długość tułowia odpowiada wysokości w kłębie. Głębokość klatki piersiowej stanowi nieco mniej, niż połowę wysokości w kłębie. Czaszka nieco szersza, niż dłuższa, kufa wąska i zwężająca się ku końcowi. Pies ten ma szpiczaste, stojące i ruchliwe uszy. Oczy są ciemne w kształcie migdała. Ogon o dosyć długim włosie jest zakręcony i noszony ponad udem.

Co ciekawe szczenięta tej rasy rodzą się szare i uzyskują rudy kolor dopiero około czwartego miesiąca życia.

Pierwotnie polowanie na drobną zwierzynę. Obecnie jest wciąż psem myśliwskim w Finlandii, przeznaczonym głównie do polowania na ptactwo leśne, ale również na małe drapieżniki, ptactwo wodne oraz łosie. Popularny również jako pies towarzyszący.

Wymaga konsekwentnego wychowania i pomimo faktu, że jest stosunkowo niezależny, jego wychowanie nie powinno być trudne, o ile zapewnimy mu dużo ruchu i zajęcie. To czysty pies, a jego pielęgnacja nie zajmuje dużo czasu.