Lapoński pies pasterski Inne nazwy tej rasy psów: Lapoński pies pasterski, owczarek fiński z Laponii, Lapinporokoira, Lapponian Herder, Lapland Reindeer Dog, Lapponian Vallhund, Finnish Reindeer Herder.
Klasyfikacja FCI: Grupa V. Szpice i psy pierwotne Sekcja 2. Północne szpice pasterskie Nr FCI: 284 Pochodzenie rasy i data powstania: Finlandia, XVII w.n.e. Wrażenie ogólneLapoński pies pasterski to pies o charakterystycznym, lekko zawiniętym ogonie, noszonym, na udzie, a nie wysoko. Jest podobny z wyglądu do szpica fińskiego, ale jego tułów jest nieco dłuższy. Długość tułowia przekracza o ok. 10% wysokość w kłębie. Głębokość tułowia stanowi mniej więcej połowę wysokości w kłębie.
Lapoński pies pasterski ma chód swobodny, elastyczny, niewymagający wysiłku, harmonijny. Niestrudzony kłus. W szybkim kłusie ma skłonność do poruszania się ruchem jednośladowym. To typowy szpic pasterski. Średniej wielkości, długości wyraźnie przekraczającej wysokość w kłębie. Kościec i muskulatura – mocne. Pies umięśniony, nie może jednak sprawiać wrażenia topornego. Płeć powinna być wyraźnie zaznaczona. Szata odpowiednio przystosowana do arktycznego klimatu.
Lapinporokoira posiada stosunkowo małą głowę i krótka kufę. Szuja mocna, umiarkowanej długości, osadzona harmonijnie w łopatkach i bez łałoku. Ma ciemne oczy o żywym spojrzeniu i szeroko rozstawione, szpiczaste uszy. PrzeznaczeniePierwotnie pasterz reniferów. Obecnie wciąż ochrona stad przed drapieżnikami (głównie wilkami), ale również jako pies stróżujący i towarzyszący. WymaganiaNadaje się na pierwszego psa w rodzinie i nie jest trudny w prowadzeniu. Pies ten potrzebuje jednak dużo ruchu i najlepiej jakiegoś zajęcia. Jego długą sierść wprawdzie łatwo pielęgnować, ale zajmuje to dużo czasu.
Są to zaledwie podstawowe informacje na temat lapońskiego psa pasterskiego. Cały artykuł znajdziesz klikając w znajdujący się poniżej link
|