Karabasz  Inne nazwy tej rasy psów: Karabasz - Karabash Dog, Anatolian Shepherd - owczarek anatolijski, Coban Kopegi, Perro de pastor de Anatolia, Anatolischer Hirtenhund, Chien de berger d'Anatolie, Kara bas.
Historia rasy: Charakterystycznej czarnej masce na głowie karabasz zawdzięcza swoją nazwę. 'Kara bas' znaczy w języku tureckim "czarna głowa". Powstał ze skrzyżowania dwóch ras tureckich psów pasterskich: akbasza i sivas-kangala. Pies ten od wieków był obrońcą stad wypasanych zwierząt oraz pasterzy, narażonych na ataki wilków i innych drapieżników. Karabasz jest więc klasycznym "ochroniarzem". Na wysokim płaskowyżu anatolijskim, gdzie lata są gorące i bardzo suche, a zimą jest bardzo zimno, pies ten przebywa przez cały rok na zewnątrz.
Przez wieki przodkowie owczarka anatolijskiego byli wykorzystywani do walk i na polowania. Od XVII aż do początków XX w. karabasze służyły w sułtańskiej armii tureckiej. Psy te były szczególnie znane jako "pogromcy wilków". Pasterze często w celu obrony psów montowali im na szyi metalowe obroże z kolcami, których długość dochodziła nawet do kilkunastu centymetrów, aby zwiększyć ich szanse w walce.
Owczarek anatolijski - karabasz oraz sivas-kangal i akbasz często są postrzegane jako jedna rasa, pod nazwą anatolijskiego psa pasterskiego, i są uznawane przez FCI za jedną rasę.
|
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
|
Łajka zachodniosyberyjska  Inne nazwy tej rasy psów: Łajka zachodniosyberyjska, Zapadno-Sibirskaïa Laïka, West Siberian Laika.
Łajka zachodniosyberyjska (ros. западносибирская лайка, ang. Westsiberian Laika) – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców myśliwskich, zaliczana do grupy łajek. Historia rasy: Rasa ta została ukształtowana poprzez krzyżowanie blisko spokrewnionych chantejskich i mansejskich odmian łajki z psami rosyjskich myśliwych z północnego Uralu i zachodniej Syberii.
Oprócz łowieckich terenów, z których pochodzi rasa, rozpowszechniła się ona także w środkowych obszarach Rosji; populacja psów tej rasy jest tam liczna; psy te hoduje się w dużych hodowlach. Na terenach łowieckich istnieją specjalne placówki, zajmujące się hodowlą łajki zachodniosyberyjskiej.
Łajka należy do szpiców. Jej nazwa pochodzi od słowa „łajat”, co w języku rosyjskim oznacza „szczekać”. Obecnie wciąż jest to wszechstronny pies myśliwski na łosie, wilki a nawet niedźwiedzie oraz pies stróżujący. Czasami wykorzystuje się łajkę jako pies zaprzęgowy oraz pociągowy.
Łajka zachodniosyberyjska jest najczęściej spotykaną rasą łajki. Występuje także poza granicami Rosji. |
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
Łajka wschodniosyberyjska  Inne nazwy tej rasy psów: Łajka wschodniosyberyjska, Vostotchno-Sibirskaïa Laïka, East Siberian Laika.
Łajka wschodniosyberyjska (ros. Восточносибиpская лайка) to jedna z ras psów zaliczana do szpiców myśliwskich. Jest to największa i najcięższa z łajek, pochodząca z dalekiego wschodu Rosji. Historia rasy: Łajka wschodniosyberyjska wyhodowano w lasach wschodniej Syberii i na Dalekim Wschodzie ze skrzyżowania ewenckich, lamuckich, amurskich i innych typów łajki.
Łajka należy do szpiców. Jej nazwa pochodzi od słowa „łajat”, co w języku rosyjskim oznacza „szczekać”. Obecnie wciąż jest to wszechstronny pies myśliwski na łosie, wilki a nawet niedźwiedzie oraz pies stróżujący. Czasami wykorzystuje się łajkę jako pies zaprzęgowy oraz pociągowy.
Łajka wschodniosyberyjska jest najmniej znana łajką. Była wykorzystywana do eksperymentów we wczesnych próbach radzieckiego programu kosmicznego. |
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
Bokser  Inne nazwy tej rasy psów: Boxer, Deutscher Boxer, German Boxer
Historia rasy: Bokser jest niemiecką rasą, której początki sięgają XVI w. Za bezpośredniego przodka boksera uważa się brabanckiego bullenbeissera. Był to pies w typie mastifa, który powstał w wyniku skrzyżowania ciężkiego, bojowego, molosa z lżejszymi i zwinnymi chartami. Hodowlę bullenbeisserów prowadzili myśliwi, wykorzystujący je do polowania na niedźwiedzie i dziki. Zadaniem bullenbeissera było złapanie osaczonej przez psy naganiające zwierzyny i przytrzymanie jej do momentu przybycia myśliwego. Aby dobrze spełnić swoją rolę pies ten musiał mieć możliwie szeroką kufę z szeroko rozstawionymi zębami. Mógł w ten sposób mocno wgryźć się i przytrzymać ofiarę.
Każdy bullenbeisser, który posiadał te cechy był przydatny w polowaniu i tym samym nadawał się do dalszej hodowli, która dawniej kierowała się wyłącznie jego użytecznością. W ten sposób wyselekcjonowano psa o szerokiej kufie i z wysoko umieszczoną truflą nosa. Bullenbeissery były w różnych okresach krzyżowane z angielskimi mastifami, buldogami, dogami niemieckimi i terierami, tworząc około 1830 r. całkowicie nową rasę - boksera.
Boksery były pierwotnie używane przez niemieckich i holenderskich myśliwych do polowań na dziki, niedźwiedzie i jelenie. Używano ich także do popularnych walk z bykami oraz psami. Wraz z wytrzebieniem zwierzyny oraz wprowadzeniu zakazu walk zwierząt w Niemczech w połowie XIX w. rasa ta przetrwała tylko dzięki rzeźnikom i handlarzom bydła.
W 1860 r. po raz pierwszy pojawia się nazwa - bokser. Do dziś dokładnie nie wiemy, czy nazwa pochodzi od charakterystycznej, krótkiej kufy psa, czy jest to przekręcona nazwa jego protoplasty, bullenbeissera. W 1895 r. na wystawie w Monachium pojawiły się pierwsze psy tej rasy a rok później powstał pierwszy klub tej rasy. Pierwszy wzorzec tej rasy psów został oficjalnie zatwierdzony w 1905 r.
Bokser jest obecnie jednym z najpopularniejszych psów na świecie. Jest uznaną rasą służbową, znajdującą zastosowanie w wojsku, policji i służbach celnych. Oczywiście sprawdza się również jako pies towarzyszący i obronny.
|
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
|
|
«« start « poprz. 1 2 3 4 5 6 nast. » koniec »»
|
| Pozycje :: 49 - 60 z 71 |
