Witamy na stronie rasy-psow.com  Pies, jako najstarsze zwierzę domowe, stał się z czasem najbliższym współpracownikiem i członkiem rodziny człowieka, współżyjąc z nim jak z przewodnikiem swej sfory. W trakcie swego udomowienia przekształcił się jednak w drodze ewolucji na szereg odmiennych ras, które dostosowywały się do rozmaitych warunków, nabywając różne dodatkowe cechy fizyczne jak i psychiczne, by móc podołać funkcjom narzucanym im przez człowieka.Kierując się przy wyborze psa tylko wyglądem zewnętrznym, nie zastanawiając się nad historią danej rasy, jej charakterem i przydatnością, można doznać niemiłego rozczarowania. Dlatego też celem portalu rasy-psow.com jest zapoznanie licznych w kraju miłośników i posiadaczy psów z charakterystyką każdej rasy. Opisy ras są przedstawione w możliwie przystępnej formie, poparte licznymi zdjęciami.Jeżeli jesteś zainteresowany konkretną rasą, której nie ma obecnie w naszym katalogu, napisz do nas. Postaramy się dodać jej opis w pierwszej kolejności. Zapraszamy też do naszej galerii zdjęć oraz do dyskusji na forum. Zachęcamy także wszystkich do współpracy. Jeżeli macie coś do powiedzenia, przekazania innym ciekawostek na temat kynologii - prosimy o kontakt. |
|
|
Szpic z Norbotten  Inne nazwy tej rasy psów: Szpic z Norbotten, szpic nordycki, Norbottenspets, Nordic Spitz, Pohjanpystykorva, Norrbottenspitz
Szpic z Norbotten (szpic nordycki, Norbottenspets) - jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych szpiców myśliwskich. Historia rasy: Szpic z Norbotten pochodzi ze Szwecji, z przygranicznego regionu Norbotten na granicy z Finlandią. Nie jest wykluczone, że ta stara szwedzka rasa psów pochodzi bezpośrednio od psa torfowego. Od wieków pies ten polował na ptactwo w rozległych lasach i trzęsawiskach regionu Norbotten.
Rasa była jednak bliska wymarcia i w 1948 r. ogłoszono ją za wymarłą. Myśliwi z północy Szwecji nie pozwoli jednak wyginąć swemu wiernemu pomocnikowi i w 1967 r. grupa miłośników Szpica nordyckiego wyszukała kilka ostatnich psów i suk i rozpoczęła z powrotem hodowlę tego psa.
Obecnie ta rasa psów przeżywa w Szwecji prawdziwy rozkwit. Wciąż jest to pies myśliwski, ale znalazł już liczne grono miłośników jako pies stróżujący i towarzyszący. Czasami ciągane też lekkie sanie na ośnieżonej północy Szwecji. |
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
Sznaucer olbrzymi  Inne nazwy tej rasy psów: rosyjski sznaucer niedźwiedzi, sznaucer monachijski, brodacz monachijski, sznaucer piwny, Giant Schnauzer, Riesenschnauzer, Russian Bear Schnauzer, Münchener Dog.
Historia rasy: Sznaucer olbrzymi wywodzi się z okolic Stuttgaru (Wirtembergia) i Monachium (Bawaria) w Niemczech. To stara rasa psów, powstała juz w XV w., prawdopodobnie w wyniku krzyżowania gładkowłosych psów poganiaczy bydła z szorstkowłosymi owczarkami, czarnymi dogami niemieckimi i Bouvier des Flandres. Nazywano je wówczas od miejsca powstania rasy, czyli psy monachijskie, gdyż wtedy nie miały nic wspólnego ze sznaucerami. Psy monachijskie znajdują się w szkicach Albrechta Durera z końca XV w., a także na słynnej rzeźbie "Nachtwachterbrunnen" ze Stuttgartu z roku 1620.
Psy te już od XV w. były używane do zaganiania bydła, oraz jako typowe wiejskie psy do stróżowania i obrony. Od XIX w. trafiały do miast, gdzie pracowały jako psy rzeźnickie oraz często pilnowały wozów browarniczych, stąd znamy je również jako sznaucery piwne. Wtedy właśnie dostrzeżono podobieństwo tych psów ze średnimi sznaucerami i zaczęto na większą skalę krzyżować je ze sobą, tworząc sznaucera olbrzymiego, którego znamy obecnie.
Rasa ta została po raz pierwszy pokazana na wystawie w 1909 r. w Monachium, gdzie psy te wystawiono pod nazwą rosyjski sznaucer niedźwiedzi. Używano również nazwy sznaucer monachijski, aż w końcu zaczęto powszechnie używać nazwy sznaucer olbrzymi. Chociaż nie były aż tak popularne jak owczarki niemieckie, sznaucery olbrzymie były szeroko wykorzystywane podczas obu wojen światowych jako psy służbowe, policyjne i wojskowe. Rasa ta znalazła się na krawędzi wyginięcia po II wojnie światowej, ale dzięki grupie oddanych hodowców, została uratowana.
Obecnie sznaucery olbrzymie wciąż należą do uznanych ras psów służbowych. Służą w wojsku, policji, służbach granicznych i celnych, oraz oczywiście są używane jako psy stróżujące i obrończe, a także towarzyszące.
|
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
Owczarek pirenejski  Inne nazwy tej rasy psów: owczarek pirenejski, pies z Bagneres, pies z Azun, pies z Arbazie, Pyrenean Shepherd, Berger des Pyrenees, Petit Berger, Labrit, Berger Des Pyrenees, Pyr Shep
Owczarek pirenejski - jedna z ras psów, należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Historia rasy: Owczarek pirenejski jest najmniejszym spośród francuskich owczarków i wywodzi się bez wątpienia od starych ras lokalnych. Rasa ta, hodowana dla celów użytkowych, pozostawała praktycznie nieznana poza rejonem swego występowania aż do początków XX wieku. Owczarki pirenejskie występują w rozmaitych lokalnych typach, różniących się wielkością i rodzajem sierści, ale ich charakter i zachowanie są zawsze takie same. Pierwsze wzorce rasy powstały w roku 1921 i 1925, i od tamtej pory właściwie nie uległy zmianom.
Przyjmuje się, że pirenejski pies górski bronił stad owiec przed drapieżnikami, a mały owczarek pirenejski pilnował stado, żeby się nie rozeszło. Sławę rasie przyniosły obie wojny światowe, gdzie dzięki swojej służbie jako pies sanitarny i łącznikowy, krąg jego sympatyków znacznie się poszerzył. Obecnie wciąż można go spotkać we francuskich Pirenejach pełniącego rolę psa stróżującego, ale znacznie częściej jest on wykorzystywany jako pies towarzyszący o wybitnym zacięciu sportowym. |
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
|
|
«« start « poprz. 1 2 3 4 5 6 nast. » koniec »»
|
| Pozycje :: 1 - 12 z 71 |
